سالروز میلاد مسعود علی ابن موسی الرضا مبارک باد

با اجازه برادر بزرگوارم جناب آقای سیاح پور عزیز که متخصص زدن  پست های ضربالمثل ها  است.

این پست را می خواهم به  یک ضرب المثل اختصاص دهم. دلیل اصلی آن هم  وصف حال و هوای حال خراب خودم بود که در غربت غریبی شهر و دیارم و در فضای غم زده و قحطی عاطفه و تمسک های دروغین و عوام فریبی های آشکار مجبورم الکی خوشحال باشم.

خیلی بده که آدم سرا پا شیفته آقا امام رضا باشه و در برابر عظمت لطف و کرم و سخاوت و غریب نوازیش همواره سر کرنش فرو برده باشد و با افتخار سر بر آستان ولایتش بساید، اما نتواند در سالروز میلاد فرخنده اش و با وجود همه جور آذین بندی های رنگارنگ و سرور و ساز و دهل های  شاد، جز الکی خوش باشد. بلی نمی توانم الکی خوش باشم با دیدن کارهایی بس الکی. همین.

حال چرا تیتر الکی را برای وصف این حال انتخاب کردم. بخوانید و تصور کنید حال و روز  زمانه و حال و روز حقیر را:

کارهاي بدون مطالعه و نقشه و اعمال ظاهري را که حقيقتي نداشته باشد "الکي" گويند. اين اصطلاح در رابطه با دروغ و دروغگويي هم به کار برده مي شود و به طور کلي هر چه که واقعيت نداشته باشد و متکلم يا عامل عمل تظاهر به حقيقت و راستي کند در اصطلاح عاميانه گفته مي شود: "الکي مي گويد" يا به عبارت ديگر: "کارهايش الکي است".

ضرب المثل الکي مترداف کشکي و ريشه و علت تسميه آن به اين شرح است:

الک را به گفته علامه دهخدا موبيز، تنگ بيز، پرويزن و آردبيز هم مي گويند. الک از سيمهاي باريک بافته مي شود، مانند غربال، ولي سوراخهاي آن کوچکتر است. به همين جهت هر چيز را که از آن بگذرانند بيخته آن بسيار نرم است. در بعضي مناطق الک مويي هم معمول است که از موي يال يا دم است مي بافند. سابقاً که الک سيمي معمول نبود و يا در مناطقي که الک سيمي نداشته اند، پارچه هاي بسيار نازک پنبه اي را مانند الک سيمي به چوب وصل مي کردند و آرد و ساير چيزهاي نرم را به منظور بيختن از آن عبور مي دادند.

شادروان عبدالله مستوفي راجع به علت تسميه الکي چنين مي نويسد: «پارچه پنبه اي، البته نه حاجب ماورا بود و نه دوام و قوامي داشت. به همين مناسبت پارچه هاي نازک بي دوام را هم الکي مي گفتند. کم کم معني مجازي الکي را منبسط کرده، امروز در اصطلاح عاميانه اين توصيف را به کليه چيزهاي بي دوام و بي ثبات و بي ترتيب و بي تناسب و بي موقع و حتي اخبار بي اصل هم مي دهند.»

چون قدمت پارچه هاي نازک که براي بيختن به چوب وصل مي کردند قطعاً بيشتر از الک سيمي است، بنابراين گمان مي رود واژه "الک" در اطلاق عامه ناظر بر همان پارچه هاي نازک است که قبل از الک سيمي، به منظور بيختن به کار مي رفت. مؤيد اين نظر و عقيده آنکه بعدها چون نوع سيمي آن ساخته شد آن را الک سيمي نام نهادند. غرض اين است که واژه الک معني و مفهوم نوع سيمي آن نيست، بلکه نوع پارچه اي و پنبه ايست که به علت نازکي و بي دوامي به صورت ضرب المثل درآمده است.

آقاي علينقي بهروزي راجع به ريشه و علت تسميه واژه الکي چنين اظهار نظر کردند:

معني و مفهوم کلمه الکي بيشتر سخن يا عمل نسنجيده و بدون فکر و هدف مشخص است و اين شايد از معني ديگر کلمه الک گرفته شده باشد. زيرا چنانکه مي دانيم لفظ الک علاوه بر معني آردبيز کوچک، معني يکي از قطعات چوبي را که در بازي "الک دولک" به کار مي رود نيز مي دهد. در اين بازي چوب بزرگتر را دسته، مسه و يا دولک و چوب کوچکتر را الک ميگويند.

رسم بازي چنان است که الک را به هوا انداخته، سپس با دولک مي زنند تا به فاصله دور برود. در هنگام زدن، زننده مقصد و هدف معيني ندارد. مقصود او زدن است ولي محل و هدف افتادن روشن نيست. بنابراين مي توان تصور کرد که اصطلاح "الکي" از اين بازي گرفته شده باشد، يعني همان طور که در "الک دولک" هنگام زدن هدفي مشخص را در نظر نمي گيرند و بدون تفکر مي زنند، کارهاي الکي نيز بدون تفکر و بي هدف انجام مي شود.»

پیش درآمد:

همه ساله در 16 اکتبر میلادی (مطابق با 24 مهر 1388)، یعنی روزی که فائو (سازمان خواربار و کشاورزی) در سال 1945 میلادی تاسیس شد، مراسم بزرگداشت "روز جهانی غذا" برگزار می‌شود.

شعار روز جهانی غذا در سال 2009، "دسترسی به امنیت غذایی هنگام بحران" است.

  چند نکته قابل تأمل:

- بر اساس تخمین تعداد 105 میلیون گرسنه در جهان در سال 2009، بیش از 02/1 میلیارد انسان مبتلا به سو تغذیه وجود دارند که در واقع بیانگر این است که تقریبا 6/1 جمعیت کل جهان از گرسنگی رنج می برند.

- در واقع از هر 6 انسان روی کره زمین، 1 نفر گرفتار گرسنگی است.

-  بیش از 70 درصد گرسنگان جهان در مناطق روستایی زندگی و کار می کنند.

- آمارها حاکي از آن است که از جمعيت چند صد ميليون نفري گرسنه جهان،بالغ بر 520ميليون نفر در آسيا،205ميليون نفر در آفريقا، 53 ‎ ميليون نفر در آمريکاي لاتين و بقيه درخاور نزديک و آفريقاي شمالي و شمار اندکي نيز درکشورهاي توسعه يافته زندگي مي کنند.

شهادت حضرت امام جعفر صادق (ع) تسلیت باد

شمه ای از زندگی حضرت امام صادق(ع):

درباره تاریخ ولادت، وفات و عمر حضرت صادق (ع) شیخ مفید آورده است: تولد آن حضرت در مدینه در سال 83 و وفات وی در شوال سال 148 هجری و مدفن آن حضرت در بقیع، کنار پد، جد بزرگوار و امام حسن (ع) است.
لقب آن حضرت صادق است زیرا هرگز جز سخن درست از وی شنیده نشد. پیامبر گرامی اسلامی درباره آن امام گفته است: " کلمه حق و پیک صادق است ".
فقه شیعه امامیه که به فقه جعفری مشهور است منسوب به جعفر صادق است. زیرا قسمت عمده احکام فقه اسلامی بر طبق مذهب شیعه امامیه از آن حضرت است و آن اندازه که از آن حضرت نقل شده از هیچ یک از ائمه نقل نشده است.
در نیمه اول قرن دوم هجری به واسطه ظهور فقها و محدثانی بزرگ، فقه اسلامی به معنی امروزی آن تولد یافت و رشد کرد.
حضرت صادق (ع) در این دوره در محیط مدینه که محل ظهور تابعین، محدثان، راویان و فقهای بزرگ بوده، بزرگ شد اما منبع علم او در فقه نه تابعیان، نه محدثان و نه فقهای آن عصر بودند، بلکه او تنها از یک طریق که اعلا، موثق و مطمئن ترین روشها بود کسب فیض می کرد، یعنی از محضر پدر بزرگوارش امام محمد باقر(ع).
اهل سنت و جماعت در برتری علمی و روحانی حضرت صادق اتفاق نظر داشته و وی را بهترین زمان خود توصیف کرده اند .
دوران امام صادق یکی از طوفانی ترین ادوار تاریخ اسلام است که از یک سو اغتشاشها و انقلابهای پیاپی گروههای مختلف، بویژه از طرف خونخواهان امام حسین (ع) رخ می داد و از سوی عصر آن حضرت ، عصر برخورد مکتبها و ایده ئولوژیها و عصر تضاد افکار فلسفی و کلامی مختلف بود ، که از برخورد ملتهای اسلام با مردم کشورهای فتح شده و نیز روابط مراکز اسلامی با دنیای خارج ، به وجود آمده و در مسلمانان نیز شور و هیجانی برای فهمیدن و پژوهش پدید آورده بود .
عصری که کوچکترین کم کاری یا عدم بیداری و تحرک پاسدار راستین اسلام ،موجب نابودی دین و پوسیدگی تعلیمات حیات بخش اسلام ، هم از درون و هم از بیرون می شد . پیشوای ششم در چنین بحرانی می بایست از یک سو به فکر نجات افکار توده مسلمان از الحاد و بی دینی و کفر و نیز مانع انحراف اصول و معارف اسلامی از مسیر راستین باشد و از توجیهات غلط و وارونه دستورات دین به وسیله خلفای وقت جلوگیری کند .
در چنین شرایط دشواری ، امام به احیا و بازسازی معارف اسلامی پرداخت و مکتب علمی عظیمی به وجود آورد که محصول و بازده آن ، چهار هزار شاگرد متخصص مانند هشام ، محمد بن مسلم در رشته های مختلف علوم بودند.
تأسیس چنین مکتب فکری و اینسان نوسازی و احیاگری تعلیمات اسلامی ، سبب شد که امام صادق به عنوان رئیس مذهب جعفری ( تشیع ) مشهور شود .
در همین دوران درخشان - در برابر فلسفه یونان - کلام و حکمت اسلامی رشد کرد و فلاسفه و حکمای بزرگی در اسلام پرورش یافتند .
حضرت صادق بر اثر توطئه های منصور عباسی در سال 148هجری مسموم و در قبرستان بقیع در مدینه مدفون شد . عمر شریفش در این هنگام 65 سال بود . از جهت اینکه عمر بیشتری نصیب ایشان شده است به "شیخ الائمه " موسوم است .

دموكراسي علي (ع)

گزیده ای از کتاب جاذبه و دافعه علی (ع)- استاد شهید مرتضی مطهری

 اميرالمؤمنين با خوارج در منتهى درجه آزادى و دموكراسى رفتار كرد . او خليفه است و آنها رعيتش , هر گونه اعمال سياستى برايش مقدور بود اما او زندانشان نكرد و شلاقشان نزد و حتى سهميه آنان را از بيت المال قطع نكرد , به آنها نيز همچون ساير افراد مى نگريست . اين مطلب در تاريخ زندگى على عجيب نيست اما چيزى است كه در دنيا كمتر نمونه دارد . آنها در همه جا در اظهار عقيده آزاد بودند و حضرت خودش و اصحابش با عقيده آزاد با آنان روبرو مى شدند و صحبت مى كردند , طرفين استدلال مى كردند , استدلال يكديگر را جواب مى گفتند . شايد اين مقدار آزادى در دنيا بى سابقه باشد كه حكومتى با مخالفين خود تا اين درجه با دموكراسى رفتار كرده باشد . مىآمدند در مسجد و در سخنرانى و خطابه على پارازيت ايجاد مى كردند . روزى على اميرالمؤمنين بر منبر بود . مردى آمد و سئوالى كرد . على بالبديهة جواب گفت . يكى از خارجيها از بين مردم فرياد زد : قاتله الله ما افقهه ( خدا بكشد اين را , چقدر دانشمند است ) , ديگران خواستند متعرضش شوند اما على فرمود رهايش كنيد او به من تنها فحش داد .

خوارج در نماز جماعت به على اقتدا نمى كردند زيرا او را كافر مى پنداشتند . به مسجد مىآمدند و با على نماز نمى گذاردند و احيانا او را مىآزردند . على روزى به نماز ايستاده و مردم نيز به او اقتدا كرده اند .

يكى از خوارج به نام ابن الكواء فريادش بلند شد و آيه اى را به عنوان كنايه به على بلند خواند : و لقد اوحى اليك و الى الذين من قبلك لئن اشركت ليحبطن عملك و لتكونن من الخاسرين ( 1 ) .

اين آيه خطاب به پيغمبر است كه به تو و همچنين پيغمبران قبل از تو وحى شد كه اگر مشرك شوى اعمالت از بين مى رود و از زيانكاران خواهى بود . ابن الكواء با خواندن اين آيه خواست به على گوشه بزند كه سوابق تو را در اسلام مى دانيم , اول مسلمان هستى , پيغمبر تو را به برادرى انتخاب كرد , در ليلة المبيت فداكارى درخشانى كردى و در بستر پيغمبر خفتى , خودت را طعمه شمشيرها قراردادى و بالاخره خدمات تو به اسلام قابل انكار نيست , اما خدا به پيغمبرش هم گفته اگر مشرك بشوى اعمالت به هدر مى رود , و چون تو اكنون كافر شدى اعمال گذشته را به هدر دادى .

على در مقابل چه كرد ؟ ! تا صداى او به قرآن بلند شد سكوت كرد تا آيه را به آخر رساند . همين كه به آخر رساند , على نماز را ادامه داد . باز ابن الكواء آيه را تكرار كرد و بلا فاصله على سكوت نمود .

على سكوت مى كرد چون دستور قرآن است كه :

اذا قرىء القرآن فاستمعوا له و انصتوا ( 2 ) .

( هنگامى كه قرآن خوانده مى شود گوش فرا دهيد و خاموش شويد(.و به همين دليل است كه وقتى امام جماعت مشغول قرائت است مأمومين بايد ساكت باشند و گوش كنند .

بعد از چند مرتبه اى كه آيه را تكرار كرد و مى خواست وضع نماز را به هم زند , على اين آيه را خواند :

فاصبر ان وعد الله حق و لا يستخفنك الذين لا يوقنون ( 3 ) .

( صبر كن وعده خدا حق است و خواهد فرا رسيد . اين مردم بى ايمان و يقين , تو را تكان ندهند و سبكسارت نكنند( .

ديگر اعتنا نكرد و به نماز خود ادامه داد ( 4 ) .

1 - سوره زمر , آيه 65 .

2 - سوره اعراف , آيه 204 .

3 - سوره روم , آيه 60 .

4 - ابن ابى الحديد , ج 2 , ص 311 .

منبع: كتاب جاذبه و دافعه علي (ع) - شهيد مرتضي مطهري-صفحات 131-129.

عید سعید فطر بر همگان مبارک باد

سالروز شهادت مظلومانه امام علي (ع) تسليت باد

ای درد و ای دریغ

هنگامی که خبر شهادت امام علی (ع) به ابن عباس رسید، گفت: افسوس بر ابوالحسن، به خدا سوگند عمری گذراند در حالی که نه قانونی از قوانین اسلام تغییر داد و نه سنتی از سنتهای پیغمبرش (ص) جابجا نمود و نه در وظایفش کوتاهی کرد و نه مالی گرد آورد و نه مالی را از مستحقش دریغ داشت و نه چیزی را جز خدا در زندگیش هدف گرفت. به خدا سوگند که دنیا در نظر او از بند نعلینش بی‌مقدارتر بود.

دردا که دنیای ما با وجود معلمی چون علی و تعالیمی چون آموزه‏های ژرف و بلند او هنوز گرفتار سرگشتگی و آوارگی بی‏مانندی‏است که گستره آن را اهل درد و دانش می‏دانند، و دردناک‏تر از آن این که ملل مسلمان با داشتن علی از عدالت محرومند و از ستم و سیاهی مملو.

باید اذعان کرد که علی مظلوم‏ترین است، مظلومیت حقیقی او آن است که هیچ گاه حتی در عهد کوتاه حاکمیتش، حکمتش حاکم نشد و هرگز و تاکنون معرفتش شناخته نشد. بشر، امروز تاوان ستم کردن بر آن بزرگوار و غفلت از این حقیقت تلخ و دردناک را می‏پردازد.

ای درد و ای دریغ

توضیح:

سلام و درود خدمت عزیزان و دوستان همراه

با آرزوی قبولی طاعات و عبادات ونیزتوفیق بهره گیری وافر از فیوضات لیالی قدر، سالروز ولادت امام حسن مجتبی (ع) را به عموم شیفتگانش تبریک می گویم.

 چند صباحی است که وبلاگ و وب سایت شخصی ام بروز رسانی نشده است. بی پرده و صادقانه بگویم،  علاوه بر مشغله کاری، تعطیلات و مسافرت که بالتبع دسترسی کمتری به اینترنت داشته ام، حال و هوای حاکم بر فضای عمومی جامعه و وضعیت روحی و روانی ایجاد شده بعد از انتخابات نهمین دوره ریاست جمهوری و البته برخی ملاحظات از جمله دلایل این مسئله بوده است.

 در طول این مدت همواره از طرف برخی دوستان شفیق مورد لطف و محبت قرار گرفته ام، که همینجا از تک تک آنها تقدیر و تشکر می نمایم. باید اقرارکنم در این مدت به شدت دچار افت روحیه و انگیزه ادامه راه وبلاگ نویسی و حتی ادامه فعالیت سیاسی شده ام. شاید بتوانم بگویم در طول دوران زندگی هرگز دچار اینچنین وضعیت روحی و روانی نشده بودم. هم اکنون احساس می کنم، به لطف خدا و به برکت ماه مبارک رمضان و نیز جنب و جوش شایسته تقدیردوستان عزیز همراه کم کم کور سوی امیدی ایجاد و حداقل موجبات تسلی خاطری فراهم گردیده است. لذا بر آن شدم تا نوشتن را که همواره برایم طنین خوش و خاطره انگیزی داشته و دارد را از سز بگیرم.

 خواستم برای شروع تذکره هایی بر حواشی جلسات رأی اعتماد بنویسم، اما باور کنید حسّش ایجاد نشد و لذا فرمان را پیچانده و مطلب ذیل را به عنوان شروع تقدیم دوستان و عزیزان همراه می نمایم.

گوشها را باید شست،طور دیگر باید شنید « هنر گوش دادن»

گوش، پنجره ی دانایی است و شنیدن و گوش سپردن، كلید دانش است و راز بینش. اگر ورودی‌های دل و جانمان را بشناسیم و برای هر یك از آنها به اندازه ی نقش و تأثیری كه دارند ، سهمی قائل شویم، «استماع» را باید مهم بدانیم و آنچه را از این پنجره به رواق دلمان وارد می‌شود ، هدایت و جهت‌دهی كنیم.

روز مبعث،روز میلاد ارزش هاست،ارزشهایی که زنده به گور می شد و اصالت هایی که در بستر احتضار رو به خاموشی می رفت.

در آن روز، بذر عشق و مهر ورزیدن و مهربان زیستن در دشت تفتیده دل ها پاشیده شد و هزاران هزار گل عاطفه از آن رویید. لبخند بر لب ها نشست دست گرم نوازش برسر یتیمان کشیده شد. شمشیر های خشونت زنگار گرفت و سفره محبت آغوش گشود. نوعدوستی بنیاد یافت و کینه توزی جان باخت. از چشمه چشم ها مهر جوشید و در دریای سینه ها عشق خروشید.

زندگی زیبا و بودن تماشایی شد. روز مبعث ، روز بارش برکت، روز سرافرازی انسان، روز برآمدن آواز های سپید و روز بوسه زدن بر چهره خورشید ، بر همه جهانیان مبارک باد.

میلاد خجسته مولای متقیان امام علی علیه السلام و روز پدر مبارک باد

ماجرای ما، هر چقدر تلخ، یک اختلاف خانوادگی است

بیانیه شماره 9 مهندس میرحسین موسوی

بسم الله الرحمن الرحیم

هموطنان عزیز

همان‌گونه که انتظار می‌رفت شورای نگهبان، پس از نمایش‌هایی که توجه هیچ‌کس را جلب نکرد، و با چشم بستن بر روی انبوه تقلب‌ها و تخلف‌های صورت گرفته، سرانجام نتایج دهمین دورة انتخابات ریاست جمهوری را تایید کرد. جشنواره‌ای که تجدید حیات ملت ما را مژده می‌داد با تقلب و تخلف از عهدهای اسلام و انقلاب با ناگوارترین صحنه‌ها به پایان رسید؛ با حمله به خوابگاه دانشجویان، با خون‌های ریخته شده، جوانان کتک خورده و مورد اهانت قرار گرفته، صدا و سیمای از انظار جامعه افتاده، قلم‌های شکسته، روزنامه‌های بسته، با فضای امنیتی کودتاگونه و بی‌اعتمادی تلخ و گستردة مردم نسبت به نتایج اعلام شده برای انتخابات و دولت ناشی از آن. به زودی گرمای حادثه فرو می‌نشیند و دست‌اندرکاران  این ماجرا با صورت‌حساب بلندبالای اشتباهات خود روبرو می‌شوند. آیا آنان از تحمیل آنچه روی داد سود بردند؟